ولی من فکر می کنم ، "سی و یک شهریور" متولد شدن حسن ختام یه فصل عزیز و پر خاطره و حسن آغاز یه فصل زیبا و با شکوهه. معمولا خوشم نمیاد خودم تولدمو به خودم تبریک بگم یا از 100 روز قبل هی تو بوق و کرنا کنم که آقا تولدمه ، خانم تولدمه. همیشه روز تولدم با اشک و بعض همراهه. خیلی دوست دارم کارای مورد علاقه مو تو این روز انجام بدم ولی نمیشه... تو این روز فقط Gipsy Kin , فرهاد مهراد ، فریدون فروغی گوش میدم. و غم -تنها کلیشه ی زندگی من- بیشتر از هر روز دیگه بهم دهن کجی میکنه. اینا رو اینجا مینویسم چون هیچکس نمیخونشون ، هیج کس معترض نمیشه. این دیده نشدنه اینجا گاهی اوقت حس امنیت بهم میده. شهریور سال دیگه متفاوت ترین شهریور زندگیمه. چون به طرز مطلقی یا بهترین یا بد ترین. از شهریور سال دیگه به حد مرگ می ترسم... پ.ن: بی در و پیکر ترین صفحه ی مجازی جهان بلاگفاست و در عین حال معصوم ترین و دوست داشتنی ترین...
| MisS-A |